การบริหารเมีย

ตอนที่  22

เตี้ยอุ้มค่อม (2)

                               

ปลัดจังหวัด         :              อีน่ากลัวของลูกน้องคุณเป็นอย่างไรบ้าง

เจ้าหน้าที่              :              โดนอีแมวมันสวนนิดหน่อยครับ
ปรับความเข้าใจกันได้แล้ว

                                ปลัดจังหวัด         :              ทีหน้าทีหลังต้องบริหารเมียให้ได้นะ ไม่อย่างนั้นจะเจอแบบนี้อีกเอาละไปทำงานต่อได้
แล้วเรียกผู้ช่วยจ่ามาพบด้วย เดี๋ยวนี้เลย

                                เจ้าหน้าที่              :              ผู้ช่วยจ่าคนไหนครับ
มันมีด้วยกันสองคน

                                ปลัดจังหวัด         :              ท่านเนตรสุเทพ ลูกพี่คุณนั่นแหละ

…………………………….

ปลัดจังหวัด         :              อีแมวมันเป็นอย่างไรบ้าง

                                ผู้ช่วยจ่า                                :              ไม่เป็นไรมากครับ
อีน่ากลัวมันตบก่อน แต่อีแมวหลบทัน อีแมว
เลยสวนไปทีหนึ่ง
อีน่ากลัวก็สวนมาทีหนึ่ง เสมอกัน แล้วมีคนมาห้ามพอดีครับ

                                ปลัดจังหวัด         :              นี่แค่เข้าใจผิดเรื่อง E-Mail เท่านั้นนะ 
ถ้าเป็นเรื่องไอ้เจ้าหน้าที่ไปแอบมีสาวไว้กกกอดจริงๆ
ละก้อ…..คิดแล้วเสียวว่ะ

                                ท่านปลัดจังหวัดได้ชวนข้าพเจ้าคุยตอนบ่ายสองโมงเรื่อยไปจนถึงสามโมงเย็น

                                คุณจำไว้นะ
ไอ้เตี้ยอุ้มค่อมนั้นน่ะ มันลำบากจริงๆ 
ผัวเป็นข้าราชการ เมียไม่มีงานทำ หรือมันไม่ทำงานก็ไม่รู้  คอยเกาะเรากินอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน  คอยติดตามสอดส่องว่าเราจะไปไหน  ไปกับใคร 
ไปเรื่องอะไร  พวกเราเหมือนเป็น
Detective
ตามเพลงของไอ้ Thompson Twins ที่คุณชอบนั่นแหละ
ท่านปลัดจังหวัดสาธยายถึงเรื่องเตี้ยอุ้มค่อมต่อจากเมื่อเช้าก่อนเกิดเรื่องอีน่ากลัวตบกับอีแมวหน้าปากซอย

                               
ผมเห็นด้วยครับท่าน 
บางทีเราไปไหนมาไหน 
ไปเรื่องงานแท้ๆ แต่เมียจำพวกนี้มันก็คอยมาเอาใจใส่เรื่องงานของเรามากกว่าที่เราเอาใจใส่งานของเราเองเสียอีก

                                ผมเคยออกไปเลือกผู้ใหญ่บ้าน
เสร็จแล้วคนที่ได้รับเลือกเป็นผู้ใหญ่บ้านเขาก็เลี้ยงดูปูเสื่อคณะของพวกเรา
แต่ยังไม่ถึงขั้นปูเสื่อหลับนอนนะครับ แค่ปูสาดปูเสื่อกินข้าวเย็นกัน  ธรรมดามันก็ต้องมีเหล้ายาปลาปิ้งเป็นกับแกล้มก่อนอาหารหนัก  กินไปกินมาก็พากันเมาครับ  เหล้าขาวนี่ครับ  ออนเดอะร็อก 
ผมเองไม่มีปัญหา  กลับบ้านได้โดยสวัสดิภาพ   อีน่ากลัวของผมก็ยังไม่แสดงทีท่าว่าจะน่ากลัวเท่าไร  แต่อีน่ากลัวของลูกน้องผมนะซิครับ…..มันเล่นหนัก
ข้าพเจ้ายกตัวอย่างเรื่องผัวๆเมียๆ ชีวิตของลูกน้องพวกเตี้ยอุ้มค่อมให้เจ้านายฟังต่อเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ซึ่งกันและกัน

                                ปลัดจังหวัดสงสัยเลยสอดถามขึ้นมาว่า   
อีน่ากลัวคนไหน  แล้วลูกน้องคนไหน 

                                ข้าพเจ้าตอบว่า  ไอ้คนเมื่อตะกี้นี้ละครับ  ตอนอยู่อำเภอด้วยกันก่อนขึ้นมาอยู่จังหวัด

                               
เรื่องเป็นอย่างไรรีบเล่ามาเร็วๆ
 
ท่านปลัดจังหวัดเร่งเร้าอยากฟังเต็มแก่ พร้อมดื่มชาจีนอุ่นๆ
อึกหนึ่งเพื่อล้างพิษเหล้าแบล็ค เลเบิล
ที่ยังคงหลงเหลือในกระเพาะอาหารที่กินกับข้าพเจ้าเมื่อคืนนี้

                               
ลูกน้องของผมมันก็กลับถึงบ้านของมันได้เหมือนกันกับผมละครับ  พอถึงบ้าน มันก็เคาะประตูบ้าน  ตะโกนเรียกเมียซะดังลั่นตามประสาคนเมา  เรียกคำเดียวเท่านั้นละครับท่านได้เรื่องทันทีเลย
ข้าพเจ้าหยุดจิบชาใบหม่อนเข้าไปล้างพิษเหล้าที่ค้างเหมือนกัน

                               
มันเปิดประตูมาเฉ่งเลยใช่ไหม
ท่านปลัดจังหวัดคาดเดาเอาเอง

                               
มันไม่เปิดประตูเลยครับ 
อีน่ากลัวมันจำเสียงได้ 
กลับตะโกนด่าออกมาว่า ไอ้สันดานมึงไม่ต้องเข้ามานะ  นี่ไม่ใช่บ้านมึง  ไปให้ไกลๆ เลย
ข้าพเจ้าอธิบายแบบถอดเทปคำต่อคำเพื่อไม่ให้ตกหล่นในสาระสำคัญ

                               
แล้วมันทำไงต่อ  มันตื๊อไหมวะ
ท่านปลัดจังหวัดเดาเอาเองอีกและพูดพร้อมแสยะยิ้ม

                               
มันหันหลังเดินออกจากประตูบ้านทันทีเลยครับ

  ข้าพเจ้าอธิบายต่อ

                                ลูกน้องผมมันชื่อศักดา  พอมันได้ยินเสียงผู้หญิงตะโกนออกมาว่า
ไอ้สันดานแค่นั้นแหละ มันก็หันหลังเดินออกจากประตูบ้านทันทีเลยครับ  ปากก็พึมพำโทษตัวเอง
ข้าพเจ้าหยุด  ขยักไว้

                               
มันโทษตัวเองว่าไงล่ะ
ท่านปลัดจังหวัดงง  ทำหน้าสงสัยพร้อมยักคิ้วข้างขวาหนึ่งครั้ง

                                เกือบไปแล้ว
ดีนะที่ไม่เข้าบ้านผิด นี่มันบ้านไอ้สันดานนี่หว่า  เรามันไอ้ศักดาโว้ย….

ข้อความนี้ถูกเขียนใน ขำขัน คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s