เหตุเกิดที่เวียงป่าเป้าครั้งที่สองและสาม

ตอนที่  24

เวียงป่าเป้ารำลึก (2)

                               

                                เสมียนตราอำเภอคนเดิม
เมื่อคราวที่แล้วนายอำเภอใช้ไปซื้อก๊อกมาให้ก็ดันซื้อมาผิด
เนื่องจากความไม่เข้าใจภาษาของคนภาคเหนือ

                               ทำขายหน้าคนภาคอีสานหมดเลย
ไปเดินเที่ยวซื้อของในตลาดก็เคี้ยวน้ำแข็งไปด้วย 
อย่าง
นี้ก็รู้กันหมดว่าเสมียนตราเป็นคนภาคอีสาน

                                แล้วก็ผิดซ้ำสองอีกจนได้

                               ช่างซ่อมประปาพวกเดิมนั่นแหละ
มาบอกเมื่อวานนี้ว่าจะซ่อมก๊อกน้ำและต่อเติมห้องน้ำ
ชั้นล่างของที่ว่าการอำเภอเวียงป่าเป้า
จังหวัดเชียงราย 
นายอำเภอก็สั่งเสมียนตราอีก

                                เสมียนตรา……เดี๋ยวไปซื้อดินจี่มา
500 นะ พวกช่างซ่อมประปาและห้องน้ำอำเภอเขาบอกว่าต้องการด่วน  นี่ก็จวนจะเที่ยงอยู่แล้ว หลังข้าวปลาอาหาร
ผลหมากรากไม้ พวกเขากินกันแล้วจะได้รีบทำงานให้เสร็จ
นายอำเภอคนเดิม
ออกคำสั่งสไตล์เดิม

ไปตลาดเที่ยวนี้ก็เคี้ยวน้ำแข็งไปด้วยเหมือนเดิม 

                                ไปซื้อลิ้นจี่มาหลายกิโล

                                 เมื่อมาถึงที่ว่าการอำเภอ
เสมียนตราก็รีบนำลิ้นจี่ไปให้นายอำเภอทันที เพราะกลัวช่างซ่อม
ประปา
จะกินข้าวอิ่มซะก่อนแล้วไม่มีผลไม้มาล้างปากหลังอาหารเที่ยง

โอ๊ย..เจ้าคือง่าว(โง่)แท้…(เป็นครั้งที่สอง)
นายอำเภอพูดไปแต่ก็อดหัวเราะก๊ากอีกไม่ได้

                                ผมให้คุณไปซื้อดินจี่
(ภาคเหนือแปลว่า..อิฐแดงเผาไฟ ใช้สำหรับก่ออิฐผนังห้องน้ำ)..
ไม่ใช่ลิ้นจี่ที่เป็นผลไม้
..
 นายอำเภอพูดไปด้วยหัวเราะไปด้วย

                               
เดี๋ยวผมจะไปซื้อมาใหม่
เสมียนตรารีบตอบ

                               
ไม่เป็นไรหรอก ไปหากินข้าวกินปลาซะ
นายอำเภอมองเสมียนตราด้วยความกรุณาปราณี
แต่มุมปากยังมีรอยยิ้มอยู่เล็กน้อย

                               
ไอ้เราก็โง่จริงเว้ย….
เสมียนตราบ่นพึมพำกับตัวเอง
พร้อมกับเดินเข้าตลาดอีกรอบ
เพื่อไปกินข้าวเหนียวส้มตำปิ้งไก่สไตล์อีสาน

                               
เอาข้าวติบนึง 
ตำส้มและปิ้งไก่อีกชุดนึงนำเด้อ
เสมียนตราสั่งข้าวมากิน

                                วันนี้ปิ้งไก่บ่อมีเจ๊า
สาวน้อยร้อยชั่งรีบโปรยยิ้มเจรจาเจื้อยแจ้ว

                                ด้วยโมโหหิวประกอบกับยั๊วตัวเองที่ไปซื้อลิ้นจี่มาแทนดินจี่
ก็เลยอยากกินไวไว จึงสั่งแม่ค้าไปว่า
เอาลิ้นจี่มาแทนปิ้งไก่ก็ได้
ไวไวด้วยนะ

                                แพล็บเดียวเท่านั้นแหละ
บะหมี่น้ำยี่ห้อไวไวชามโตก็วางตรงหน้าเสมียนตรา
พร้อมกับลิ้นจี่ที่เป็นผลไม้พวงใหญ่อีก 1 พวง

                               
โอ๊ย…กูคือซวยแท้น้อ
 


อีหล่า(น้องสาว)…ไวไวหมายถึงเร็วๆ ส่วนลิ้นจี่หมายถึงลิ้นหมูหรือลิ้นงัว(วัว) ย่างไฟ

นี่ละหนอเสมียนตราอิสาน  ผิดซ้ำสามจนได้

ข้อความนี้ถูกเขียนใน ขำขัน คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

3 ตอบกลับที่ เหตุเกิดที่เวียงป่าเป้าครั้งที่สองและสาม

  1. ลมเพฯ พูดว่า:

    ♥..ดีที่อีหล่าไม่ยกดินจี่มาให้เสมียนรับประทานน่ะขอรับ อย่างน้อยก็ยังพอหยอดลงคอได้มั่ง … ถ้าเป็นดินจี่ล่ะไม่อยากนึกเล้ยท่านปลัดฯ

  2. ปลายฟ้าที่แสนไกล พูดว่า:

    ภาษาพาไปจริงๆนะคะ ไม่ว่าประเทศไหนหากใช้สื่อภาษาไม่เข้าใจกันก็มีเรื่องให้ต้องขำเสมอ เหมือนสาวไทย(บางคน)ที่ฟิตๆโฟฟายไม่ได้ศัพท์ที่แต่งงานกับฝรั่งก็มีเรื่องเล่าขำกันให้ได้ยินบ่อยๆค่ะ

  3. เนตรสุเทพ พูดว่า:

    เรื่องนี้เจ้าของเรื่องรับราชการที่เวียงป่าเป้าจริงๆ ตำแหน่งก็จริงปัจจุบันรับราชการที่อำเภอบรบือ อยู่ที่เดียวกันกับผมเขาเล่ามาผมก็เล่าไปครับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s