ทุกข์สุขอยู่กับเธอ

ตอนที่  26

ทุกข์สุขอยู่กับเธอ

                               

ปลัดอาวุโสแจ้งในที่ประชุมกำนัน  ผู้ใหญ่บ้าน ฯ ว่าให้กำนัน  ผู้ใหญ่บ้าน จัดประชุมลูกบ้านเป็นประจำ อย่างน้อยเดือนละหนึ่งครั้ง  เป็นการสนับสนุนบทบาทของกรรมการหมู่บ้าน มติคณะรัฐมนตรีและนโยบายของกรมการปกครอง หากการประชุมนั้นมีราษฎรมาเข้าร่วมประชุมเป็นจำนวนมากให้จัดหาเครื่องขยายเสียงมาใช้งาน ให้หัดพูดภาษาภาคกลางในการประชุม  ใครชอบพูดผ่านไมโครโฟนมากๆ ก็อย่าลืมสำรวจตัวเองก่อนทำการบ้านด้วยว่าปิดสวิทซ์ไมโครโฟนที่หัวเตียงหรือยัง เดี๋ยวจะขายหน้าประชาชีแบบผู้ใหญ่มักไมค์

                                ปลัดน้อยบรรจุใหม่เป็นคนขยันออกพื้นที่ ไม่เกิน 3 เดือน นายอำเภอก็ไปเป็นเฒ่าแก่ขอสาวให้ โดยเข้าสมาคมเดียวกันกับปลัดเนตรคนโก้ คือสมาคมย่าน-ชาว-bet

แต่งงานอยู่กินฉันสามีภรรยากับปลัดน้อยได้ไม่ทันถึง 3 เดือน ภรรยาของปลัดน้อยก็มาสนทนาวิสาสะกับเมียของปลัดเนตรในเวลาที่ผัวของทั้งคู่ไม่อยู่บ้าน

เมียปลัดน้อย หลังจากคุยถามสารทุกข์สุกดิบกันแล้วก็เริ่มเข้าประเด็นที่มาพบกับเมียปลัดเนตร ไม่พูดพล่ามทำเพลงกันมากเนื่องจากเดี๋ยวพวกผัวๆ ทั้งหลายกลับมาบ้านจะยุ่งกองร้อย

                                พี่…ผัวของพี่น่ะเขาอยู่กับพี่มานานกี่ปีแล้วจ๊ะ เมียปลัดน้อยเริ่มอ่อยคำถาม

                                ประมาณ 2 ปีแล้วละ เมียปลัดเนตรตอบ

                                แล้วพี่เขามีพฤติกรรมแบบว่า..ชอบแอบอ้างไปโน่นไปนี่บ่อยๆ บ้างไหม เช่น ไปเล่นสาวแล้วมาโกหกเราว่าไปอบรมสัมมนา…ทีละสองสามวันบ้าง เป็นอาทิตย์บ้าง เมียปลัดน้อยเริ่มเข้าเป้า

                                อย่าไปกังวนเลยอีหล่า…ปลัดบรรจุใหม่เป็นธรรมดาต้องไปอบรมสัมมนา กลับจากอบรมก็ต้องร้อนวิชา ออกบ้านนอก ไปประชุมชาวบ้าน บางทีก็ค้างคืน บางทีก็ค้างทีละหลายคืน ยิ่งเป็นหมู่บ้านอาสาพัฒนาและป้องกันตนเอง หรือหมู่บ้าน อพป. แล้วละก้อ…ยิ่งม่วนหลาย สาวๆ เพียบเลย  แต่ผัวพี่เขาไม่มีพฤติกรรมแบบที่ว่านะ เมียปลัดเนตรสาธยายไฟแลบแปลบๆ ยกยอผัวตัวเองว่าเป็นคนดีไม่มีตำหนิ

                                ผัวของหนูน่ะ…..แรกๆ ก็อยู่กับหนูทุกวัน มาพักหลังเนี่ยออกจากบ้านไปค้างคืนที่อื่นเป็นประจำ เวลาถามก็บอกว่าไม่ต้องห่วง..ออกบ้านนอก…ไปประชุม…ไปกับนาย…โอ๊ย..แล้วแต่จะอ้างไป..ไม่ซ้ำคำอ้างกันจั๊กเทือ…หนูละเซ็ง…เมื่อวานก็บอกว่าวันนี้จะออกบ้านนอกอีกแล้ว…เมียปลัดน้อยรำพึงรำพัน

                                เมียปลัดเนตรชักสงสัยเลยถามว่า ปลัดน้อยบอกหนูว่าไงล่ะ…ไปกี่วัน..จะกลับวันไหน…ของแบบนี้มันต้องมีกำหนดเวลาซิจ๊ะ ”  

                                เขาพูดว่า…อีหล่าเอ๊ย…ไม่ต้องห่วงอ้ายดอก เราเป็นผัวเมียกัน อย่างไรเสีย ทุกข์สุขก็ต้องอยู่กับเจ้าอย่างแน่นอน ลำบากเพียงไหนก็อย่าบ่นอย่าท้อแท้…ต้องสู้ชีวิต

                                หนูกลับก่อนนะ…วันหลังจะมาเยี่ยมใหม่จ๊ะ ว่าแล้วเมียปลัดน้อยก็ค่อยๆเดินกลับบ้านซึ่งอยู่ไม่ไกลกันเท่าไร

                                เย็นวันนั้นปลัดเนตรก็กลับมาที่บ้านพักตามปกติ

                                พี่..วันนี้ไม่ออกบ้านนอกเหรอ…เมียปลัดเนตรถาม ก่อนที่จะยกสำรับกับข้าวออกมา

                                ไม่ไหวหรอก…วันนี้มอบหมายให้ปลัดน้อยไปแทน มันเป็นตำบลที่ปลัดน้อยเขารับผิดชอบอยู่ด้วย แต่คงไปไม่นานหรอก…แค่ประชุมซักซ้อมชาวบ้านให้เตรียมตัวเลือกผู้ใหญ่บ้าน…ประชุมไม่เกินชั่วโมงหนึ่งก็เสร็จแล้ว

                                เอ้า…รีบยกกับข้าวกับปลามาเร็วๆ กลิ่มหอมเชียว…วันนี้หิว…ข้าวกลางวันกินไปนิดเดียวเอง…น้ำลายไหลแล้วเว้ย ปลัดเนตรสั่งเมียให้เอาข้าวปลามาให้กิน ทำเป็นเอาใจแต่ที่ไหนได้..ซัดข้าวเที่ยงตอนกลางวันตั้ง 2 จาน

                                ในระหว่างกินข้าวมื้อเย็นด้วยกันนั้น เมียปลัดเนตรก็เล่าเรื่องผัว-เมีย กรณีเมียปลัดน้อยมาหาเมื่อกลางวัน

                                วันนี้ปลัดน้อยออกพื้นที่จริงๆ แต่บ้านนี้มันอยู่ไม่ไกล…ไม่มีกิจกรรมพิเศษอะไร..ไม่ต้องค้างคืนก็ได้นี่นา ปลัดเนตรพูดบอกเมียขณะกำลังจะอิ่มข้าวพอดี

                                ปลัดบรรจุใหม่ก็ต้องขยันเป็นธรรมดา…ทุกข์สุขก็ต้องทน ไม่มีทุกข์ตลอดไปหรอกน่า

                                เออ…พี่…..เมียปลัดน้อยก็พูดแบบนี้แหละ..เอ..อะไรนะ…เออ..จำได้แล้ว…ทุกข์สุขก็ต้องอยู่กับเจ้าอย่างแน่นอน

                                ปลัดเนตรได้ยินคำพูดนี้ก็สะดุ้งขึ้นมาทันที

                                แล้วก็นึกขำอยู่ในใจ

                                ใช่ละซี…ไอ้เจ้าปลัดน้อยเอ๋ย…เอ็งต้องระวังตัวไว้แล้วโว้ย….

                                เอ็งจะอยู่กับเมียแค่ทุกวันศุกร์วันเดียวไม่พอหรอกโว้ย วันเสาร์ถึงวันพฤหัสมึงไปอยู่กับอีเก๋อีไก่แถวไหนละมึง…ฮ่า…ฮ่า…ฮ่า….

ข้อความนี้ถูกเขียนใน ขำขัน คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

2 ตอบกลับที่ ทุกข์สุขอยู่กับเธอ

  1. นายหัวแหวน พูดว่า:

    "วันนี้ปลัดน้อยออกพื้นที่จริงๆ แต่บ้านนี้มันอยู่ไม่ไกล…ไม่มีกิจกรรมพิเศษอะไร..ไม่ต้องค้างคืนก็ได้นี่นา " เอาแล้ว…เกิดข้อสงสัยแล้ว..มีเหตุใดต้องค้างคืน!!!! เสร็จแน่…ปลัดน้อยเอ๋ย คริคริ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s